شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 9126

طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق/ که در این دامگه حادثه چون افتادم

گناه چشم سیاه تو بود و گردن دلخواه/ که من چو آهوی وحشی ز آدمی برمیدم

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار/ چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

تا شدم حلقه به گوش در میخانۀ عشق/ هر دم آید غمی از نو به مبارک‌بادم

تا کمان تو بود ابرو و تیرت مژگان / دلم از تیر غم آکنده چو ترکش باشد

وصف تو را که صیقل آیینه دل است / بر لوح دل نوشته به آب زر آینه

سرشک من همه سیماب شد، نمی‌دانم / که کیمیای صبوری کدام کس دارد؟

عشق آتش موسی است و حُسن آب‌ خضر / زین آتش و آب در جهان خوشتر چیست

هر نسیمی که به من بوی خراسان آرد                       چون دم عیسی در کالبدم جان آرد

لبت تا در لطافت لاله سیراب را ماند                  دلم در بی‌قراری چشمه سیماب را ماند

قدّ همه دلبران عالم                                           پیش الفِ قدت چو نون باد

صدف‌وار گ_وهرشناسان راز                                       دهان جز به لؤلؤ نکردند باز