شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12128

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد/ هر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

او می رود دامن‌کشان من زهر تنهایی چشان/ دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود

همایی چون تو عالی‌قدر حرص استخوان تا کی/ دریغ آن سایۀ همت که بر نااهل افکندی

هر ساعت از نو قبله‌ای با بت‌پرستی می‌رود/ توحید بر ما عرضه کن تا بشکنیم اصنام را

ما ز بالاییم و بالا می‌رویم

ز نیرو بود مرد را راستی

خدایا به خواری مران از دَرم

توانا بود هر که دانا بود

آفتاب دیدگانم سرد می‌شد / آسمان سینه‌ام پر درد می‌شد (فاعلاتن - فاعلاتن - فاعلاتن)

جهانا عهد با من گر چنین بستی / نیاری یاد از آن پیمان که کردستی (مفاعیلن - مفاعیلن - مفاعیلن)

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را / برون کن ز سر باد خیره‌سری را (فعولن - فعولن - فعولن - فعولن)

شمع پیشت روشنایی نزد آتش می‌نماید / گل به دستت خوبرویی پیش یوسف می‌فروشد (مستفعلن - مستفعلن - مستفعلن - مستفعلن)

گرت جان بخواهد به لب بر نهی / و گر تیغ بر سر نهد سر نهی

گَ رت جان / بِ_ خا هد / بِ لب بر / نَ هی

روز محشر محو گردد سر به سر / جز زفان او زفان‌های دگر

رو زِ مح / شر محو / گر دد سر / بِ سر

بُتی بودم ز سر تا پا دلارا / چنان گشتم که نشناسم سر از پا

بُ تی بو دم / ز سر تا پا / دِ لا را

خاک را بر سر زنی سر نشکند / آب را بر سر زنی در نشکند

خاک را بر / سر ز نی سر / نش کَ_ ند

هشت 

هفت 

شش

پنج