شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18749

سه ـ دو                                    

1. چهار ـ یک
    

پنج ـ صفر                                  

پنج ـ پنج

 چون بگشایم ز سر مو شکن / ماه ببیند رخ خود را به من

مخور طعمه جز خسروانی خورش / که جان یابدت زان خورش، پرورش

 تو را نادیدن ما غم نباشد / که در خیلت به از ما کم نباشد

چو مفلس فرو برد گردن به دوش / از او بر نیاید دگر جز خروش

ستایش نبرد آن که بیداد بود / به گنج و به تخت مهی شاد بود
گسسته شود در جهان کام اوی / نخواند به گیتی کسی نام اوی

توانگرا دل درویش خود به‌دست‌آور / که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند
بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر / که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند

 نامرادی و مراد این جهان / تا بجنبی بگذرد در یک زمان
چون جهان می‌بگذرد بگذر تو نیز / ترک او گیر و بدو منگر تو نیز

که دست در خم می زد که خون ما جوشید / که برفروخت که در چشم ما حیا جوشید
ترانه‌ای که چمن را به خون گرم گرفت / که ناگذشته بر او سینة صبا جوشی