شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 25790

بر سر کوی غمش، بی سر و پا باید رفت / گاه با خویش و گه از خویش جدا، باید رفت

ای آسمان چو دور ندیمانش دیده‌ای / در دور خویش شکل مدور گرفته‌ای

دیوان حافظی تو و دیوانهی تو من/ اما پری به دیدن دیوان نیامدی

نسیم باد صبا جان من فدای تو باد/ بیا گرم خبری زان نگار می‌خواهی

غم جمله نصیب چرخ خم بایستی / یا با غم من صبر بهم بایستی

غلام قدت سرو آزاد باد / پريشانى زلفت از باد باد

گر مر او را این نظر بودی مدام /  چون ندیدی زیر مشتی خاک دام؟

مهر جانان چون روان اندر تن من شد روان / از تنم بیرون نیاید مهر او جز با روان

مرا به علت بیگانگی ز خویش مران / که دوستان وفادار بهتر از خویشند

این چه ژاژست این چه کفرست و فشار / پنبه‌ای اندر دهان خود فشار

ای مهر تو در دل‌ها وی مهر تو بر لب‌ها / وی شور تو در سرها وی سر تو در جان‌ها

مکن تا توانی دل خلق ریش / وگر می‌کنی می‌کنی بیخ خویش

هم صفیر و خدعه مرغان تویی / هم انیس وحشت هجران تویی (مراعات نظیر، ترصیع)

از من گذشت و من هم از او بگذرم ولی / با چون منی به غیر محبت روا نبود (اشتقاق، جناس)

گلچین رسید و نوبت با من وزیدنت / دیگر تمام شد گل سرخم تمام شد (تشبیه، تکرار)

سعدی اگر داغ عشق در تو مؤثر شود / فخر بود بنده را داغ خداوندگار (واج‌آرایی، جناس تام)