شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9058

چو دریای خون شد همه دشت و راغ / جهان چون شب و تیغ‌ها چون چراغ (تشبیه، اغراق)

گفتم زمان عشرت دیدی که چون سرآمد / گفتا خموش حافظ کاین غصّه هم سرآید (تضاد، تشبیه)

تنم گر بسوزی به تیرم بدوزی / جداسازی ای خصم، سر از تن من (مراعات نظیر، تشخیص)

با دَدان آن به که کم‌ گیری ستیز / چون نداری ناخن درّنده تیز (جناس، تضمین)

زخم و مرهم ـ کرب و اندوه                    

فرط و نهایت ـ روحانی و ملکوتی

 

ملوک و شاهان ـ سعد و مبارک              

جوشن و زره ـ جنون و شیدایی 

بردوخته ام دیده چو باز از همه عالم / تا دیدۀ من بر رخ زیبای تو باز است

 نماند فتنه در ایام شاه جز سعدی / که بر جمال تو فتنه است و خلق بر سخنش

 ما دل از دنیای پوچ بی‌بقا برداشتیم / یک قلم زین استخوان دل چون هما برداشتیم

شکر لب جوانی نی آموختی / که دلها بر آتش چو نی سوختی

از بی‌کسی رسیده به من در میان خلق                                   از گوشه‌گیری آن‌چه به عنقا رسیده است

غافل ز یاد حق نشود از هجوم خلق                                       باشد میان بحر و زند سیر بر کنار

به کوه قاف پشت خود دهی از روی آسایش                            برون گر از میان خلق چون عنقا نهی پا را

قبول خلق حجاب است از قبول خدا                                      نهفته دار به مجمع ز خلق، طاعت را