شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 25771

زبان پارتی

زبان فارسی باستان

زبان پهلوی

زبان فارسی نو

سادگی فکر و روانی کلام

توجّه داشتن شاعران به واقعیّت‌های بیرونی

آوردن ترکیب‌های کهن و استعاره‌های ساده

 به کارگیری انواع توصیف

پایه حماسه‌های ملی به زبان فارسی در قرن پنجم گذاشته شد و زبان فارسی را با ادبیات غنی آن به اوج رساند.

در زمان سامانیان، بخارا عمده‌ترین مرکز فرهنگی به‌شمار می‌آمد.

در این دوره بسیاری از اصطلاحات علمی، ادبی، دینی و سیاسی جدید از راه ترجمه متون عربی، وارد زبان فارسی می‌شود.

ابوعلی سینا از دانشمندان این دوره، صاحب تحقیق و تألیف بود و به فارسی و عربی شعر می‌سرود.

منطقه رواج فارسی دری نخست در مشرق و شمال شرقی ایران بود.

یکی از نتایج نفوذ اسلام در ایران، رواج تدریجی خطّ عربی بود.

زبان پارتی در شمال و مغرب ایران متداول بود.

فرمان‌ها و نامه‌های شاهان هخامنشی به خط میخی نوشته شده است.

زبان پارتی در شمال و شمال شرقی ایران متداول بود.

زبان پارتی، در دوره اشکانیان رایج بود و یکی از شاخه‌های فارسی میانه محسوب می‌شد.

آثار ادبی پهلوی به دلیل اهمیت سنت شفاهی در ایران پیش از اسلام، غالباً به کتابت درنیامده بود.

بیش‌تر آثار دینی زردتشتی مانند یادگار زریران اصل پهلوی دارند.