شرکت در آزمون آنلاین جامعه‌شناسی 1 - درس پانزدهم: هویت ایرانی (3) | آزمون شماره 6006

لیبرال دموکراسی، نوعی نظام سیاسی است که ادعا می‌کند با خواست و اراده اقلیت مردم سازمان می‌یابد.

دموکراسی، هیچ حقیقت و فضیلت فطری و جهان‌شمولی را به رسمیت نمی‌شناسد و حکومتی دنیوی و این‌‌جهانی است.

مردم‌سالاری دینی، نوعی نظام سیاسی است که براساس حاکمیت مردم و خواسته‌ها و تمایلات حاکمان شکل می‌گیرد.

جمهوری اسلامی، به معنای به رسمیت شناختن حضور حاکمان و فعالیت آنها در نهادها، بر مبنای عقاید و ارزش‌های اجتماعی اسلامی است.

لیبرالیسم به معنای اباحیت و مباح دانستن همه امور برای انسان‌ها است.

دموکراسی یعنی حاکمیت مردم و لیبرال دموکراسی، نظام سیاسی است که ادعا می‌کند با خواست و اراده اکثریت مردم سازمان می‌یابد.

اقلیتی که بر اساس خواست و میل افراد حکومت می‌کند، الیگارشی و اکثریتی که بر اساس فضیلت حکومت می‌کنند همان دموکراسی است.

جمهوری به معنای به رسمیت شناختن حضور مؤثر مردم در نظام سیاسی است و کلمه اسلامی نشان دهنده این است که فعالیت مردم و نهادها بر مبنای عقاید و ارزش‌های اجتماعی اسلامی سازمان پیدا می‌کند.

مشرک _ ضاله

مشرک _ فاسق

جاهل _ فاسق

جاهل _ ضاله