شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 9682

آموزه‌های اخلاقی و اجتماعی - اشعار مدحی و ستایشی

اشعار عاشقانه - آموزه‌های اخلاقی و اجتماعی

آموزه های سنتی عرفانی - اشعار مدحی و درباری

اشعار اندرزی - آموزه‌های سنتی عرفانی

کلیم کاشانی _ محتشم کاشانی

سلمان ساوجی _ وحشی بافقی

بیدل دهلوی _ وحشی بافقی

صائب تبریزی _ بابافغانی شیرازی

بازگشت به حقیقت‌گویی ـ یازدهم

پرداختن به مسائل اجتماعی و سیاسی ـ یازدهم

تغییر سبک و رهایی از گرفتاری‌های تقلید ـ دهم

آشنایی با معارف و تفکرات هندوان ـ دهم

سبک شعر بابافغانی شیرازی حدّ واسط سبک عراقی و هندی است و از لحاظ رقّت معانی مشهور است.

کلیم کاشانی در سرودن شعر مذهبی و ترکیب‌بند عاشورایی زبانزد است.

بیدل دهلوی را به سبب سرودن غزل‌های خیال‌انگیز می‌شناسیم. او را خداوندگار مضامین تازه شعری دانسته‌اند.

واقع‌گرایی شاخصه اصلی شعر وحشی بافقی است.

شاعران این دوره تشخیص داده بودند که سبک عراقی از واقعیت دور شده و کاملاً جنبه ذهنی و تخیلی یافته است.

در این قرن حکومت در دست جانشینان چنگیز بود؛ به گونه‌ای که در هر گوشه‌ای حاکمی از آنان حکومت می‌کرد.

رضا عباسی در دوره شاه اسماعیل و بهزاد در دوره شاه عباس از مفاخر هنرند.

در این دوره، ری، نیز که پایتخت و محل اجتماع شعرا و فضلا بود، از دیدگاه ادبی توسعه یافت.