شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10479

۱

۲

۳

۴

چشم بد دور از آن سلسله زلف دراز / که ز هر حلقه او عالم دیگر پیداست

گرچه ز آیینه روشن ننماید جوهر / خط نارُسته از آن چهره انور پیداست

آه گرمی که گره در دل پرخون من است / همچو داغ از جگر لاله احمر پیداست

پرده معنی روشن نشود صائب لفظ / عالم آشوبی از آن زلف معنبر پیداست

الف، ج

د، الف

ب، ج

ب، د

منتظر گشتند زخم قهر را                                                        قهر آمد نیست کرد آن شهر را

منتظری تا ز روزگار چه خیزد                                                   عقل بخندد جز انتظار چه خیزد

منتظرِ راحت، نتوان نشست                                                       کان به چنین عمر نیاید به دست

بر بوی همدمی که بیابم یگانه رنگ                                             عمرم در آرزو شد و در انتظار هم

در هوایت زورقی بر خشک می‌رانم ولیک / جانم از طوفان غم در قعر بحری ز آخرست

گوهر شهوار خواهی بر لب بحر آرمت / دامن گل بایدت سوی گلستانت برم

بگذر ای یار و در این واقعه مگذار مرا /چون شدم صید تو برگیر و نگه‌دار مرا

 سوی دیرم نگذارند که غیرم دانند / ور سوی کعبه شوم راهب دیرم خوانند