شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 14046

ز ما بریدن یاران، بدیع نیست که ما را/ به تیغ هجر، بریدند ناف روز ولادت

علاج علت من، می‌کند به شربت صبر/ لبت، که چاشنی صبر کرده، از قند است

شکایت از ستم عشق اختیاری نیست/ به تازیانۀ آتش شرار می‌خیزد

سپند آتش حسن تو را شماری نیست/ اگر یکی بنشیند هزار می‌خیزد

مرغان نظرباز سبکْ‌سیر فروغی / از دامگه خاک بر افلاک پریدند

چون ابر به نوروز رخ لاله بشست / برخیز و به جام باده کن عزم درست

ای سخنت مهر زبان‌های ما / بوی تو جانداروی جان‌های ما

عقل شده شیفته روی تو / سلسله شیفتگان موی تو

لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست؟ / که در این بحر کرم غرق گناه آمده ایم

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است / بدین راه و روش می رو که با دلدار پیوندی

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید / کز کجا سرّ غمش در دهن عام افتاد

تویی که گر بخرامد درخت قامت تو / ز رشک، سرو روان را به اهتزاز آرد