شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16885

تا خار غم عشقت آویخته در دامن / کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها

زیر سر بالش دیباست تو را کی دانی / که من از خار و خس بادیه بستر کردم

می‌سوزم و می‌سازم از آن روی که چون عود / کار من دلسوخته از سوز به ساز است

بسوز ای دل که تا خامی نیاید بوی دل از تو / کجا دیدی که بی‌آتش کسی را بوی عود آید؟

این همه گفتیم لیک اندر بسیچ / بی‌عنایات خدا هیچیم هیچ

عنایتی که تو را بود اگر مبدّل شد / خلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست

کبوتری که دگر آشیان نخواهد دید / قضا همی بردش تا به سوی دانه و دام

چون ز میدان قضا تیر بلا گشت روان / جان سپر سازد مردانه و پنهان نشود

چه می خواهد از مسجد و خانقاه / هر آن کو به میخانه برده است راه

چو من گر از این می تو بی من شوی / به گلخن درون رشک گلشن شوی

نه سودای کفر و نه پروای دین / نه ذوقی به آن و نه شوقی به این

برون ها سفید و درون ها سیاه / فغان از چنین زندگی آه، آه