شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 25340

هرکه را با مرده سودایی بود / بر امید زنده سیمایی بود

سوختم چون بوی برناید ز من / و آتش غم روی ننماید ز من

شاه فلک بین به صبح پرده برانداخته / پیر خرد بین به می ‌خرقه درانداخته

ای چرخ از آن ستاره‌ی رعنا چه خواستی / ای باد از آن شکوفه‌ی زیبا چه خواستی

آن‌که بر نسترن از غالیه خالی دارد / الحق آراسته خُلقی و جمالی دارد 

خطّ عذار یار که بگرفت ماه از او / خوش حلقه‌ای است لیک به در نیست راه از او

 وه که گر من باز بینم روی یار خویش را / تا قیامت شکر گویم کردگار خویش را

 کمان سخت که داد آن لطیف بازو را / که تیر غمزه تمام است صید آهو را

هرچه خواهندت بده مندیش از آن / داد یزدان را تو بیش از بیش دان

گر در آبی نخل یا عرجون نمود / جز ز عکس نخله‌ی بیرون نبود

نیست آسان مرگ بر جان خران / که ندارند آب جان جاودان

تا کنونش فضل بی‌روزی نداشت / گرچه گه‌گه بر تنش جوعی گماشت