شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

"را" در کدام جمله نشانه مفعولی نیست؟

اخلاق مردان را به میزان سفر برکشند

هرکه را مشغول گردانند به طلب دنیا از آخرت، ذلیل و خوار گشت؛ یا در دنیا یا در آخرت.

نوشیروان عادل را در شکارگاهی صیدی کباب کردند.

یکی از حکما پسر را نهی کرد از بسیار خوردن.

کدام بیت فاقد مفهوم عبارتِ «از مرگ ایمن مباش که مرگ نه به پیری بود و نه به جوانی» است؟

دانی تو که هر که زاد ناچار بمرد به از چو من و به از تو بسیار بمرد

مرگ چون موی از خمیر آسان کشد بیرون تو را ریشه گر در سنگ داری در دیار زندگی

مرگ چون موم نرم خواهد کرد تن ما گر ز سنگ و سندان است

مرگ جهل است و زندگی دانش مرده نادان و زنده دانایان

در کدام گزینه آرایه‌ی «کنایه» وجود ندارد؟

عاقلان خوش‌چین از سرّ لیلی غافل‌اند / این کرامت نیست جز مجنون خرمن‌سوز را

هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود / هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود

منافق‌اند و ریایی جمیع اهل بشر / بیا به صحبت یاران بی‌ریا و نفاق

تار و پود هستی‌ام بر باد رفت، امّا نرفت / عاشقی‌ها از دلم، دیوانگی‌ها از سرم

با توجه به قلمروهای سه‌گانه در متن زیر، کدام گزینه متفاوت است؟

«پس معاویه چون بخواست رفتن، پیش عثمان آمد تا او را بدرود کند. او را گفت: «یا امیرالمومنین، این سخن دراز شد میانِ مردمان، و هر روز همی افزون‌تر شود و مرا دل ندهد که تو را به میان دشمنان اندر بگذارم. دستوری ده تا از سپاه شام مردی ده هزار ایدر به مدینه فرستم. عثمان گفت: «این مدینهٔ ما جایی تنگ است و طعام تنگ و نرخ گران، و اگر ده تن ایدر آیند، آن گرانی نرخ پدید آید. پس ده هزار مرد ایدر چگونه آرم؟»

کاربردهای تاریخی دستور: بخواست رفتن، دراز شدن سخن

مرا دل ندهد: کنایه از این که راضی نمی‌شوم