شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 23154

هزار سختی اگر بر من آید آسان است/ که دوستی و ارادت هزار چندان است

سفر دراز نباشد به پای طالب دوست/ که خار دشت محبت گل است و ریحان است

اگر تو جور کنی جور نیست، تربیت است/ وگر تو داغ نهی داغ نیست درمان است

جماعتی که ندانند حظّ روحانی/ تفاوتی که میان دواب و انسان است

ماه اگرچه خود تیره و بی‌نور است؛ اما در شب، نورانی است. پهنۀ تاریک آسمان در ظلمت شب به نور ستارگان و تلألؤ ماه روشن می‌شود.

یک بوته مغیلان وسط یک بیابان دراز یک قصیدۀ بلند است.

زال، رستم، سیمرغ، رخش و … از اساطیر ایرانی هستند.

زنبورها از بوی عرق بدشان می‌آید و به کسی که به نوعی بدنش بو دهد یا عطر و ادکلن زده باشد حمله نمی‌کنند.

شمع را دید ایستاده و شاهد نشسته و می ریخته و قدح شکسته. (حذف به قرینه)

قاضی همه شب شراب در سر و شباب در بر از تنعم نخفتی. (کاربرد تاریخی فعل)

چندین مدت چرا نگفتی منم تا شکر قدوم بزرگان را میان به خدمت ببستمی. (استفاده از «را» در معنای حرف اضافه)

لایق قدر من آن است که با زاغی به دیوار باغی بر خرامان همی‌رفتی. (کاربرد سجع در نثر)

استفاده فراوان از واژگان عربی

استفاده از آرایه‌هایی چون تشبیه و تضاد و تلمیح

حذف یک فعل

ایجاز

کامجویی غیر ناکامی ندارد حاصلی / در کف گلچین ز گلشن خار می‌ماند به‌جا

مشو خوش‌دل دو روزی چرخ اگر خندید بر رویت / که ناکامی بود تعبیر، خوبا کامرانی را

ناکامی است قسمت خود‌کام زینهار / بر کام خود مباش که باشی به کام دوست

کام زمانه پرده ناکامی دل است / این آب‌ها نقاب سراب است بیش‌تر