شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوم: سازه‌ها و عوامل تاثیرگذار در شعر فارسی | آزمون شماره 28856

ما همه چشمیم و تو نور ای صنم/ چشم بد از روی تو دور ای صنم

حور خطا گفتم وگر خواندمت/ ترک ادب رفت و قصور ای صنم

روی مپوشان که بهشتی بود/ هر که ببیند چو تو حور ای صنم

چشم تو دور از بر من هست و من/ فر ز دلم رفت و فروز ای صنم

آدمی را هیچ فضیلت بالاتر از خداى‌ترسی و دیانت نیست.‏

سیاست را جز حلم و کرم ملک، چه حجاب صورت توان کرد؟

ایراندخت ملک را گفت: بزرگ منّتی متوجّه گردانیدی، و من همیشه به مناصحت تو واثق بوده‏ام.‏

دیگر روز اعیان آن شهر فراهم آمدند تا کار امارت بر کسی قرار دهند، که ملک ایشان را وارثی نبود.

مطربان گویی در آوازند و مستان در سماع / شاهدان در حالت و شوریدگان در ‌های و هوی

گفتند باری کم گری تا کم نگردد مبصری / که چشم نابینا شود چون بگذرد از حد بکاء

ای سرخوشان ای سرخوشان آمد طرب دامن‌کشان / بگرفته ما زنجیر او بگرفته او دامان ما

یاری که دلم خستی در بر رخ ما بستی / غمخواره یاران شد تا باد چنین بادا

نهان گشت کردار فرزانگان/ پراگنده شد نام دیوانگان

سرانشان به گرز گران کرد پست/ نشست از برِ گاه جادوپرست

جهان هفت کشور تو را بنده باد/ سرت برتر از ابر بارنده باد

شاهان و سران و سروران زیر گِلند/ روهای چو مه در دهن مور ببین

درد ما را نیست درمان الغیاث / هجر ما را نیست پایان الغیاث

یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد / دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد

بنال بلبل اگر با مَنَت سرِ یاری است / که ما دو عاشق زاریم و کار ما زاری است

شهری است پر ظریفان وز هر طرف نگاری / یاران صلای عشق است گر می‌کنید کاری