شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 12582

سه

دو

چهار

یک

معروف‌ترین شاعر این قرن کتاب بهارستان را به تقلید از بوستان سعدی نوشت.

در عهد تیموریان علاوه بر گسترش هنرهایی چون مینیاتور، معماری و تذهیب، تاریخ‌نویسی نیز ادامه یافت و ادبیات رونقی تازه گرفت.

در زمان بایسنقر میرزا، قرآن کریم و شاهنامه فردوسی به خطی خوش نگاشته شد.

تیموریان تقریباً از نیمه دوم قرن هشتم تا اوایل قرن دهم در ایران حکومت کردند.

قالب غزل در این دوره میدان فراخی برای ظهور عاطفه، اخلاق و عرفان پدید آورد.

با توجه به کشته و متواری شدن ادیبان و از بین رفتن دربارهای ادب‌دوست، قالب‌های جدیدی در شعر و نثر پدید نیامد.

از میان آثار منثور مولانا، مجالس سبعه و مکاتیب را مولانا گفته و شاگردان نوشته‌‌اند.

در این دوره با انتقال قدرت از خراسان به مرکز ایران، زبان و ادبیات فارسی در ناحیه عراق عجم گسترش یافت.

خراسان که کانون فرهنگی ایران بود، ویران شد.

بزرگانی چون نجم‌الدین کبری، فرید‌الدّین عطار و مولانا جلال‌الدین بلخی در یورش ویرانگر مغول کشته شدند.

بسیاری از مدارس که مهد علم و فرهنگ بودند، از بین رفتند.

دوستداران فرهنگ و اخلاق اغلب منزوی شدند و به تصّوف روی آوردند تا به آرامش برسند.