شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس یکم : نیکی | آزمون شماره 559

چندین شجر وفا نشاندم/ وز وصل تو ذره ای ثمر نی

که عاشق قدر وصل آنگاه داند/که عاجز گردد از هجران آجل

عاشق و رندم و میخواره به آواز بلند/ وین همه منسب از آن حور پریوش دارم

قرض از هجر اگر شادی دشمن بودست/دشمنم شاد شد و سخت بیاسود بیا 

دو

سه

چهار

یک

او رفت و نماند در دلم تیمارش / آری برود گل و بماند خارش

تکاور دست برد از باد می برد/زمین را دور چرخ از یاد می برد

گر پردۀ هستیت بسوزی به ریاضت / بیرون شوی زین ورطه که این خلق در آن است

همگان وقت بلاها بستایند خدا را / تو شب و روز مهیا چو فلک جازم و حازم

تو کلیمی و عظیمی تو رحیمی تو کریمی/ تو نماینده‌ی فضلی تو سزاوار ثنایی

عاشقان کشتگان معشوق‌اند/ برنیاید ز کشتگان آوار

بنگر ز صبا دامن گل چاک شده/ بلبل ز جمال گل طربناک شده

هر لحظه نومید را خرمن دهم بی کشتنی/ هر لحظه درویش را قربت دهم بی چله‌ای