شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 14872

دیوان حافظی تو و دیوانۀ تو من / اما پری به دیدن دیوان نیامدی

صد شکن بر زنگبار انداخته / سنبل زنگی ‌وش هندوی تو

گر چه خورشید فلک چشم و چراغ عالم است / روشنایی‌بخش چشم اوست خاک پای تو

آخر چه معنی آرم از آن آفتاب ‌ْروی / کاو بوی خود به صبح‌دم از من دریغ داشت

 دوشم به شمع روی چو ماهت نیاز بود / جانم چو شمع از آتش دل در گداز بود

چو جام لعل تو نوشم کجا بماند هوش / چو مست چشم تو گردم مرا که دارد گوش

بیا تا چو بلبل به هنگام صبح / بنالیم بر طرف گلزار عشق

تا آن نگار سیم‌بر شد شمع ایوانی دگر / مردم چو شمع انجمن وز انجمن باز آمدم