شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 16816

کمال‌الدّین اسماعیل

عطّار نیشابوری

نجم‌الدّین کبری

جلال‌الدّین خوارزمشاه

 فرصتی پدید آمد تا صاحبان مذاهب مختلف عقاید خود را ابراز کنند.

شعر خواجوی کرمانی از غزل‌سرایان برجستۀ این دوره، در مجموع کمال‌یافته و پخته است.

 عراق عجم و مهم‌تر از آن شهر اصفهان در حکم مرکز ادبی این عصر به شمار می‌رفت.

از بین رفتن دربارهای ادب‌دوست ایرانی تبار، از رونق افتادن قصیده‌سرایی را در پی داشت.

در قرن هفتم، حاشیه‌نویسی‌های زیادی به نثر مصنوع و فنی بر کتاب‌های تاریخ قدیم انجام گرفت.

سستی و ضعف در ساخت دستوری جملات نثر، از ویژگی‌های زبانی سبک این دوره است.

برخی امرای این عصر به ترکی‌گویی تشویق می‌کردند و به این زبان آثاری پدید آوردند.

با از میان رفتن نثر فنی در عصر تیموریان، نثر ساده جایگزین آن شد.