شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18900

ای آنکه به اقبال تو در عالم نیست / گیرم که غمت نیست غم ما هم نیست؟

دلم از صحبت شیراز به کلی بگرفت / وقت آن است که پرسی خبر از بغدادم

نرگس مست نوازش کن مردم دارش / خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد

شدم آب، چون شمع و در خود فسردم / که تصویر صبحی به منظر ندادم

رفیق خیل خیالیم و همنشین شکیب / قرین آتش هجران و هم قران فراق

نگه کرد رستم بدان سرفراز / بدان چنگ و یال و رکیب دراز

دلارای برداشت چندان جهیز / که شد در جهان روی بازار تیز

چو رستم سلیح نبردش بدید / سرافشاند و باد از جگر برکشید

 همه قبیله من عالمان دین بودند                                     مرا معلّم عشق تو شاعری آموخت 

من آدمی به چنین شکل و قدّ و خوی و روش                      ندیده‌ام مگر این شیوه از پری آموخت

 به خون خلق فرو برده پنجه کاین حنّاست                           ندانمش که به قتل که شاطری آموخت

 مگر دهان تو آموخت تنگی از دل من                               وجود من ز میان تو لاغری آموخت