شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 1: هستی و چیستی | آزمون شماره 18729

دیدگاه خداشناسی ابن‌سینا

 مغایرت وجود و ماهیت

 واقعیت داشتن جهان

 قابل شناخت بودن جهان

اگر وجود و ماهیت در ذهن از هم قابل انفکاک نبودند.

در صورتی که وجود و ماهیت دو وجه از یک شیء بودند.

اگر وجود و ماهیت در خارج یکی نبودند.

در صورتی که موجودات اموری مرکب بودند.

با مشاهده ماهیت و حالت امکانی آن، به نیاز ذاتی و فقر وجودی آن پی می‌بریم.

واقعیات هستی عین وابستگی و نیازند و نیازمندی سراسر وجودشان را فراگرفته است.

وابستگی و فقر وجودی ممکنات به غیر، نشان‌دهنده امکان فقری آن‌هاست.

فقر وجودی واقعیات عالم آن‌ها را نیازمند به منبعی می‌کند که غنی بالذات و بی‌نیاز است.

وجود معلول متوقف بر آن است.

تا نباشد معلول نمی‌تواند به وجود آید.

وجود معلول نیازمند به آن است.

با وجود معلول رابطه‌ای دوطرفه دارد.

چیستی و ماهیت، دو جزء متمایز از یک مفهوم هستند نه مصداقی از آن چیز.

ماهیت و چیستی، دو جنبۀ متمایز از یک چیزند نه دو جزء متفاوت از یک چیز.

ماهیت و وجود، دو مصداق متمایز از هر مفهوم هستند که جزء ندارند و تقسیم نمی شوند.

چیستی و وجود، دو مفهوم متمایز از یک چیزند اما تقسیم هایی خارجی از آن چیز نیستند.