شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8676

رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما/ خرمای خدمتی که برآید ز دست ما

برخواستیم و نقش تو در نفس ما چنانک/ هرجا که هست بی تو نباشد نشست ما

شکر خدای بود که آن بت وفا نکرد/ باشد که توبه ای بکند بت پرست ما

جرمی نکرده ام که عقوبت کند ولیک/مردم به شرع می نکشد ترک مست ما

همه کس به میدان کوشش درند/ ولی گوی بخشش نه هرکس برند

سوختم تا گرم شد هنگامه دل‌ها ز من/ بر جهان بخشودم و بر خود نبخشودم چو شمع

از صدف، آیین دشمن‌پروری را یاد گیر/ تیغ اگر بارد به فَرقت از دهن گوهر فکن

دل هرکه صید کردی نکشد سر از کمندت/ نه دگر امید دارد که رها شود ز بندت

اگر بود به توکّل ارادت تو درست                                      کلید رزق به غیر از شکسته‌پایی نیست

شد به لب واکردنی گنجینه گوهر صدف                           در تلاش رزق، آدم بی‌دهن باشد چرا؟

گرچه بیرون ز رزق نتوان خورد                                        در طلب کاهلی نشاید کرد

چون شیر مادر است مهیّا اگرچه رزق                               این جهد و کوشش تو به جای مکیدن است

نبود گرت عطا به رخ سائلان بخند / روی گشاده نایب دست گشاده است

گفتم که چو ناگه آمدی، عیب مگیر / چشم‌ تر و نان خشک و روی تازه

مباش چین به جبین و هر چه خواهی باش / که بر عیوب تو رویِ گشاده، روی‌پوش است

اسباب عیش بهر تو آماده کرده‌ام / چون گل گشاده‌روی تبسم به لب بیا

 دل اسیر حلقه آن زلف چون زنجیر شد         تن ز استیلای هجر آن پری‌رخ پیر شد

 همان‌گه سوی خانه شد مرد پیر                         بیاورد مردم سوی آبگیر

همی تیره شد روی اختر درشت                           دلیران به دشمن نمودند پشت

 به گرز گران دست برد اشکبوس                         زمین آهنین شد سپهر آبنوس