شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9537

سراغ منزل طایر ز من کنی که کجاست/ به هرکجا که در آن جا رخ نکویی هست

اگر گویم ز عشق گل فغان آموزش بلبل/خطا باشد که این نسبت بود بی اصل و بی مبدا

ما طایر قدسیم و ز خلوتگه انسیم / پا بسته ي این کهنه قفس چند توان بود

از گلیم خوش نگذارد برون با مرد عشق / دل کند هرچند طیران در فضاي خود بود

می‌تواند چنگ در فتراک زد خورشید را / از تعلّق هر که چون شبنم سبک‌بار آمده

می‌شود واصل دریای حقیقت چو حباب / هر که «صائب» نظر از هستی خود پوشیده است

نیست ممکن به حقیقت نکشد عشق مجاز / واصل بحر شود هر که در این جو افتاد

واصل شوی چو شمع به دریای نور صبح / گر در گداز جسم نفس ‌آتشین کنی

جز به باد او نجنبد میل من / نیست جز عشق احد سر خیلِ من  

شیر حقم نیستم شیر هوا / فعل من بر دین من باشد گوا

بُکشدم نفسم که نفسم کشته باد / بِکشدم در خون که در خون گشته باد

رخت خود را من ز ره برداشتم / غیر حق را من عدم انگاشتم

 رزق هر چند بی‌گمان برسد                             شرط عقل است جُستن از درها

چو باد از خرمن دونان ربودن خوشه‌ای تا چند            ز همت توشه‌ای بردار و خود تخمی بکار آخر

راه روزی کسب و رنج است و تعب       هر کسی را پیشه‌ای داد و طلب

می‌کنم سرگشتگی بیهوده هم‌چون آسیا         می‌رسد روزی ز گردون تا دهان باشد مرا