شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 14757

بسوزم از غم و پروانه‌وار دم نزنم/ بسان شمع گَرَم جمله سر زبان گردد

از روی لاله‌گون تو در خون تپید رنگ/دیوانه‌وار پیرهن گل درید رنگ

گهی چون خرمن مشک است بر پیروزه‌گون مفرش/ گهی چون تودۀ ریگ است بر زنگارگون صحرا

زمین پیروزه‌گون گردد هوا بیجاده‌گون گردد/همه عالم نگون گردد، جهان آید به زیر اندر

مستغنی‌ام ز خلق که اکسیر عشق ساخت / چون آفتاب چهره زرّین ‌خزانه‌ام

چشمه عشق به دریای کرم پیوسته است / نظر عشق به هر کس که فتد، پاک رود

بی‌تأمّل چون عرق بر روی خوبان می‌دویم/ چون کمند زلف، گستاخ بر و دوشیم ما

شعله شوق تو ‌آتش در دلم ای شمع زد / خواستم پروانه‌وش این شعله را افزون کنم

3

4

5

6

مرا که چشم ارادت به روی و موی تو باشد / دلیل صدق نباشد نظر به لاله و سنبل

گویی سکندرم ز پی آب زندگی / عمرم گذشت و چشمه حیوان نیافتم

 ز افراسیاب دهر خراب است ملک دل / دردا که زور رستم دستان نیافتم

واله و شیداست دایم همچو بلبل در قفس / طوطی طبعم ز عشق شکر و بادام دوست