شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18272

به صدق کوش که خورشید زاید از نفست / که از دروغ سیه‌روی گشت صبح نخست

کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود / بنفشه در قدم او نهاد سر به سجود

تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت / جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

ز شرم آن که به روی تو نسبتش کردم / سمن به دست صبا خاک در دهان انداخت

جز از جام توحید هرگز ننوشم / زنی گر به تیغ ستم گردن من

نه تسلیم‌ و سازش‌، نه‌ تکریم‌ و خواهش / بتازد به‌ نیرنگ‌ تو، توسن‌ من

کنون‌ رود خلق‌ است‌، دریای‌ جوشان / همه‌ خوشۀ خشم‌ شد خرمن‌ من

 من‌ آزاده‌ از خاک‌ آزادگانم‌ / گل‌ صبر می‌پرورد دامن‌ من