شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 2330

جامه - باز

سبزینه- دارو

قانون - اشارات

خطّاط- خاطی

پسر را نشاندند پیران ده / که مهرت بر او نیست مهرش بده 

ای گدایان خرابات خدا یار شماست / چشم انعام مدارید ز انعامی چند

نالم ز دل چو نای من اندر حصار نای / پستی گرفت همت من زین بلند جای

هیچ یادم نرود این معنی / که مرا مادر من نادان زاد

دلق ازرق به می لعل گرو خواهم کرد / که می لعل برون آورد از رنگ مرا

زلف هندوی تو در تاب است و ما را تاب نیست / چشم جادوی تو در خواب است و ما را خواب نیست

مطرب آهنگ چنین تیز چه گیری که کند / جان شیرین به لب لعل تو آهنگ مرا

نشد از گوش دلم زمزمه‌ی نغمه‌ی چنگ / تا عنان دل شیدا بشد از چنگ مرا

نیک‌خواها در آتشم بگذار / وین نصیحت مکن که بگذارش

مگر می‌نبینی که دد را و دام / نینداخت جز حرص‌‌خوردن به دام

سعدی که داد وصف همه نیکوان بداد / عاجز بماند در تو زبان فصاحتش

درد بی‌عشقی ز جانم برده طاقت، ورنه من / داشتم آرام تا آرام جانی داشتم

چشم که بر تو می‌کنم چشم حسود می‌کنم / شکر خدا که باز شد دیده‌ بخت روشنم (جناس ناقص حرکتی)

ای مرغ اگر پری به سر کوی آن صنم / پیغام دوستان برسانی بدان پری (جناس تام)

جهان‌سوز را کشته بهتر چراغ / یکی به در آتش که خلقی به داغ (جناس ناقص اختلافی)

باطن تو حقیقت دل توست / هر چه جز باطن تو باطل است (جناس ناقص اختلافی)