شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 26940

شعر غنایی

شعر مدحی

شعر اندرزی

حماسی

تاریخ بلعمی

شاهنامۀ ابومنصوری

ترجمۀ تفسیر طبری

یادگار زریران

اشعار اندک باقی‌مانده از زبان پارتی در میان اندرزنامه‌های منثور مانند «یادگار زریران» به جای مانده است.

زبان دری، زبان درباری ساسانیان است که نخست در مرکز و شمال شرقی ایران رواج یافت.

فرمان‌ها و نامه‌های شاهان هخامنشی به خط میخی و به زبان فارسی میانه نوشته شده است.

زبان پهلوی، زبان رسمی ساسانی است که اساساً به ناحیه پارس تعلق داشته است.

مهم‌ترین دوره تمدن اسلامی ایران بوده است.

در آغاز قرن چهارم و اوایل قرن پنجم، بیشتر دانشمندان ایرانی، به ضرورت، آثار خود را همچنان به فارسی می‌نوشتند.

در قرن چهارم و اوایل قرن پنجم بسیاری از اصطلاحات علمی، ‌ادبی، دینی و سیاسی جدید از راه ترجمه متون از عربی وارد فارسی دری شد.

ابوعلی سینا،‌ در همه علوم روزگار خود تبحر داشت و صاحب تحقیق و تألیف بود و حتّی به پارسی و عربی شعر می‌سرود.