شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16501

گرفتار کمند ماهرویان                                         نه از مدحش خبر باشد نه از ذمّ

من آبروی نخواهم ز بهر نان دادن                                       که پیش طایفه‌ای مرگ به که بیماری

چشمی که جمال تو ندیدست چه دیده است                                       افسوس بر اینان که به غفلت گذرانند

به دوستی که ز دست تو ضربت شمشیر                                       چنان موافق طبع آیدم که ضرب اصول

فسردگی مطَلَب از دلم که در ایجاد          به تیغ شعله بریدند ناف داغ مرا

اگر به تربت مجنون بری ز لیلی نام     فغان «احرق قلبی» برآید از کفنش

 خاک شد دیده غم‌دیده مجنون و هنوز         چشم جان، جانب لیلی نگران است هنوز

 ز حسرت لب شیرین هنوز می‌بینم     که لاله می‌دمد از خاک تربت فرهاد

یا بزرگی و عزّ و نعمت و جاه / یا چو مردانت مرگ رویاروی

اگر این شعر فتد درخور درگاه وصال / یک جهان نور نثارش به سر از ذوالمنن است

به درگاه شاهم فرستاد و گفت / که درهاست این درج را در نهفت

به گردن بر از جور دشمن حسام / به از شنعت شهر و جوش عوام