شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

مفاهیم زیر به‌ترتیب در کدام ابیات یافت می‌شوند؟

«بیان‌ناپذیری عشق _ سیطره قدرت الهی بر اختیار انسان _ گریزناپذیر بودن عشق _ عدم تأثیر اندرز بر عاشق»

الف) اگر روم بدود اشک و دامنم گیرد / که از کمند محبّت کجا توانی جست

ب) ما همه شیران ولی شیر علم / حمله‌مان از باد باشد دم به دم

ج) ور دهان یابم چنین و صد چنین / تنگ آید در فغان این حنین (= ناله، مهر، اشتیاق)

د) چگونه گوش توان کرد پند صاحب‌هوش / مرا که قول مغنّی هنوز درگوش است

د _ الف _ ب _ ج

ج _ ب _ الف _ د

د _ الف _ ج _ ب

الف _ ب _ ج _ د

در تحلیل متن زیر کدام گزینه نادرست است؟

«وقتی در سفر حجاز طایفه‌ای جوانان صاحبدل همدم من بودند و هم‌قدم. وقت‌ها زمزمه‌ای بکردندی و بیتی محققانه بگفتندی، و عابدی در سبیل منکر حال درویشان بود و بی‌خبر از درد ایشان. تا برسیدیم به خیل بنی هلال، کودکی سیاه از حیّ عرب به درآمد و آوازی برآورد که مرغ از هوا درآورد. اشتر عابد را دیدم که عابد را بینداخت و راه بیابان گرفت. گفتم: ای شیخ، در حیوانی اثر کرد و تو را همچنان تفاوت نمی‌کند.»

کاربرد کهن واژگان

استفاده از آرایه‌های سجع و کنایه

نکوهش افراد بی‌ذوق و بی‌بهره از هنر

کاربرد دو حرف اضافه برای متمّم

ویژگی زبانی مقابل کدام بیت نادرست است؟

آن نقش بین که فتنه کند نقش‌بند را / و آن لعل لب که نرخ شکسته است قند را (کاربرد تاریخی «را» در مصراع دوم)

آهنگ آن دارد دلم کز پرده بیرون اوفتد / مطرب گر این ره می‌زند گو پست گیر آهنگ را (کاربرد فعل امر بدون «ب»)

مطرب آهنگ چنین تیز چه گیری که کند / جان شیرین به لب لعل تو آهنگ مرا (حذف فعل به قرینه)

گر در کمندم می‌کشی شکرانه را جان می دهم / کان دل که صید عشق شد دولت شمارد دام را (کاربرد تاریخی حرف اضافه)

کدام گزینه با بیت «بیا تا همه دست نیکی بریم / جهانِ جهان را به بد نسپریم» ارتباط معنایی بیش‌تری دارد؟

چشمم همی پرد مگر آن یار می‌رسد / دل می‌جهد نشانه که دلدار می‌رسد

ای شهسوار، شکل تو ما را خراب کرد / یک مردمی بکن که از این سو گذر مکن

خون دلم مخور که غمان تو می‌خورم / رحمی بکن که زخم سنان تو می‌خورم

ای که دستت می‌رسد کاری بکن / پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار

در تحلیل نثر زیر هر دو مورد کدام گزینه درست است؟

«آورده‌اند که روزی شیخ در نیشابور برنشسته می‌رفت. به در کلیسایی رسید. اتفاق را روز یکشنبه بود و ترسایان جمله در کلیسا جمع شده بودند.

جمله با شیخ گفتند: می‌باید که ایشان را ببینیم. شیخ پای از رکاب بگردانید. چون شیخ دررفت، ترسایان پیش شیخ آمدند و خدمت کردند و همه به حرمت پیش شیخ بایستادند و حالت‌ها برفت ... یکی گفت: اگر شیخ اشارت کردی همه زُنّارها بازکردندی. شیخ گفت: ما ایشان را زنّار برنبسته بودیم تا بازگشاییم.» (زُنّار: رشته‌ای که مسیحیان به وسیلهآن صلیب را به گردن آویزند)

الف) اضافه‌ی تشبیهی در متن دیده می‌شود.

ب) به‌کارگیری «دررفتن» در معنای «داخل شدن»

پ) درون مایه‌ی نثر، دینی و تاریخی است.

ت) حذف فعل به قرینه در متن وجود دارد.

الف، ب

پ، ت

ب، پ

الف، ت