شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16307

یوسف وقتی و از مصر عزیزان ترسم/ نفرستند به کنعان حزین پیرهنی
 

خسرو عشق تو شیرینم و با تیشة غم/ کوه جان می‌کنم و کم نی‌ام از کوهکنی
 

من سر کوی تو یکجا وطنم گشت و تو خود/ چون دل من همه جایی و پریشان وطنی
 

چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه‌نشینی/ برو که چون من و چشمت به گوشه‌ها بنشینی
 

معنی دولت سراپا صورت افتادگی‌ست / از تواضع سایه ی بال هما افتاده است

خوبی يکی هزار است از شيوه تواضع  / ابروی ناز گردد شاخ گل از خميدن

بی جبهه تسليم تواضع دم تيغ است / حيف است نگين نا شده خاتم شده باشی

قیمت خویش به افتادگی افزون سازند / خاکساری بود آب گهر درویشان

میوه من جز گزیدن‌های پشت دست نیست / منفعل از التفات نوبهارم همچو سرو                 کنایه، تشبیه

نشود دیده من باز چو بادام به سنگ / بس که از دیدن اوضاع جهان سیرم من                       تشبیه، حس‌آمیزی

مرا چو صبح به دست دعا نگه دارید / که روشن است جهان از نفس کشیدن من                        اغراق، تشبیه

ز انصاف فلک، دلسرد غوّاصی شدم صائب / ز بس گوهر برون آوردم و ارزان خرید از من             استعاره، جناس

بی‌نیاز، نگاه‌داشت

نیازمند، تصویر

بی‌نیازی، ناقص   

نیاز، جغد