شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 26399

زمرا چشمی است خون افشان ز دست آن کمان‌ابرو

قدر فلک را کمال و منزلتی نیست

آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد

دل می‌رود ز دستم، صاحبدلان خدا را

مصطفی فرمود از گفت جحیم / کو به مؤمن لابه‌گر گردد ز بیم

گفت ای شه خلوتی کن خانه را / دور کن هم خویش و هم بیگانه را

سحر را با معجزه کرده قیاس / هر دو را بر مکر پندارد اساس

دست بگشاد و کنارانش گرفت / همچو عشق اندر دل و جانش گرفت

چو حاکم به فرمان داور بود / خدایش نگهبان و یاور بود

دریغ آمدم زان همه بوستان / تهیدست رفتن سوی دوستان

خوشا وقت شوریدگان غمش / اگر زخم بینند و گر مرحمش

سلاطین عزلت، گدایان حی / منازل‌شناسان گم کرده پی