شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 11297

گرایش به قالب‌های کم‌کاربرد یا نوین به‌تدریج زمینه را برای ظهور شعر نو فراهم کرد. 

از نظر موسیقی و عروض نیز گروه سنت‌گرا بسیار پایبند به سنت‌های ادبی بودند و شعر را وسیله‌ای برای بیان مقصود می‌دانستند. 

شاعران این دوره گاه با تأثیرپذیری از اوضاع اجتماع، نوآوری‌هایی در عرصه تخیل پدید آوردند. نمونۀ این تخیلات را در پاره‌ای از اشعار میرزادۀ عشقی می‌توان دید.

شاعرانی که به زبان مردم کوچه و بازار شعر می‌گفتند، به قالب‌هایی مثل مستزاد و چهارپاره رغبت بیشتری داشتند.

کشوری را که شه از دیدن او بیزار است / پولش از کیسه ملّت به چه عنوان گیرد؟

خدا گواست که آزادم از زمانه ولیکن / دلم بود به کمند ارادت تو مقیّد

از اخذ و بند و رشوه و کلّاشی و طمع / بر سینه کسی ننهاده است دست رد

دهقان خمیر ما را از گندمی سرشته است / کاندر بهشت رویید از سنبل محبّت

یک

دو

سه

چهار

اگر زنده ماندم و بهاران ان شاء الله تعالی موافق خواهش آمدم، رفع همه حرف ها به فضل خدا می شود و اگر مردم و نیامدم، عذر ما بپذیر.

چه لازم که رای خود را در رای نوکر و چاکر مستهلک سازی و خود بالمرّه عاطل و مستدرک باشی.

این قدر از این دروغ ها می گفت؛ مثل این که خانه خراب شده این دو ساعت که در میدان قاپوق و کاه فروشان در دکّان علّافی بارش را می فروخته، هرچه راپورتچی در شهر بوده اند پیش او آمده اند.

در تاریکی نمی بینیم ما که کِی روشن است و کی تاریک تاریک.تاریک بوده است حتما، مثل ما که ساکت و تاریک سر جایمان بودیم وحتی پچپچه نمی کردیم.