شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 31313

با چنان زلف و چنان چشم دلاویز ای عجب/جای کی ماند در این دل توبه و پرهیز را

عجب تو بیت معموری که طوافانش املاکند/عجب تو رق منشوری کز او نوشند شربت ها

معشوق که او چابک و چالاک نباشد/آرام دل عاشق غمناک نباشد

صید بیابان سر از کمند تو پیچد/ما همه پیچیده در کمند تو عمدا

شمع را دید ایستاده و شاهد نشسته و می ریخته و قدح شکسته. (حذف به قرینه)

قاضی همه شب شراب در سر و شباب در بر از تنعم نخفتی. (کاربرد تاریخی فعل)

چندین مدت چرا نگفتی منم تا شکر قدوم بزرگان را میان به خدمت ببستمی. (استفاده از «را» در معنای حرف اضافه)

لایق قدر من آن است که با زاغی به دیوار باغی بر خرامان همی‌رفتی. (کاربرد سجع در نثر)

در این دوره ادبیات رونق بنیادی گرفت و کسانی مانند جامی و دولتشاه کتاب‌های ارزشمندی نوشتند.

بازماندگان تیمور، همچون بازماندگان چنگیز، کم و بیش از فرهنگ ایرانی تأثیر پذیرفتند و بعد از مدتی در ایران متمدن شدند.

کتاب‌های تحقیقی این دوره عمدتاً سطحی بود.

در عهد تیموریان علاوه بر گسترش هنرهایی چون مینیاتور، معماری و تذهیب، تاریخ‌نویسی نیز ادامه یافت.

هر که به زیردستان نبخشاید به جور زبردستان گرفتار آید. [ سرزنش بخشایش]

همه کس را دندان به ترشی کُند شود مگر قاضیان را که به شیرینی. [نکوهش رشوه‌خواری]

از نفس‌پرور هنروری نیاید و بی‌هنر سروری را نشاید. [نکوهش تن‌پروری و بی‌هنری]

زر از معدن به کان (معدن) کندن به درآید و ز دست بخیل به جان کندن.[نکوهش خساست]