شرکت در آزمون آنلاین
علوم و فنون ادبی 1
-
علوم و فنون ادبی 1
| آزمون شماره 27491
لحن خوانش ابیات زیر چیست؟
چو ایران نباشد تن من مباد/بدین بوم و بر زنده یک تن مباد
اگر سر به سر تن به کشتن دهیم/از آن به که کشور به دشمن دهیم
دریغ است ایران که ویران شود/کنام پلنگان و شیران شود
در متن زیر کدام ویژگی زبانی مشهود نیست؟
فصلی خواهم نبشت در ابتدای حال بردار کردن این مرد و پس به سر قصه شد. این بوسهل مردی امامزاده و محتشم و فاضل و ادیب بود؛ اما شرارت و زعارتی در طبع او موّکد شد و با آن شرارت دلسوزی نداشت و همیشه چشم نهاده بودی تا پادشاهی بزرگ و جبار بر چاکری خشم گرفتی و آن چاکر را لت زدی و فرو گرفتی، این مرد از کرانه بجستی و فرصتی جستی و المی بزرگ بدین چاکر رسانیدی و آنگاه لاف زدی که فلان را من فرو گرفتم... .
در کدام بیت، در بیش از یک واژه «واژهآرایی» دیده میشود؟
با توجه به تحلیل نثر زیر، کدام گزینه نادرست است؟
«پادشاهی را شنیدم که به کشتن اسیری اشارت کرد. بیچاره در حالت نومیدی ملک را دشنام دادن گرفت و سقط گفتن که گفتهاند هر که دست از جان بشوید هر چه در دل دارد بگوید.
ملک پرسید که چه میگوید؟ یکی از وزرای نیکمحضر گفت: «ای خداوند! میگوید و الکاظمین الغیظ و العافین عن الناس.» ملک را رحمت آمد و از خون او درگذشت.».
