شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس پانزدهم : کبوتر طوقدار | آزمون شماره 1347

دل ضعیفان مهمل نگیرد که موران به اتّفاق شیر را عاجز کنند.

چاره ندید که با او به مصالحت گرایند و به اجرت کشتی مسامحت نمایند.

لعیم بدگوهر همیشه ناصح باشد تا به منزلتی رسد، پس تمنّاي دیگر منازل بَرد.

هرچند اخلاق او بیشتر آزمود، ثقت او به وفور کفایت فهم وي زیادت گشت.

حرم شادی کنان بر طاق ایوان/که مروارید بر تاجش ببارند

زمین می گفت عیشی خوش گذاریم/ازین پس، آسمان گفت ارگزارند.

من جرعه نوش بزم تو بودم هزار سال/کی ترک آبخورد کند طبع خوگرم

زهی حمیده خصالی که گاه فکر صواب/تو را رسد که کنی دعوی جهانبانی

چهار

سه

شش

پنج

ایشان حقوق مرا به طاعت و مناسحت بگزاردند و به معونت و مظاهرت ایشان از دست صیاد بجستم 

در وقت فراغ موافقت اولی تر و الا طاعنان مجال وقعیت یابند

مطوقه یاران را گفت : سوی درختستان ها رویم تا نظر او منقطع گردد و نومید و خوایب باز گردد

از تجارب روزگار برای دفع حوادث صلاح ها توان ساخت.