شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دهم: زبان و ادبیات فارسی در سده‌های پنجم و ششم و ویژگی‌های سبکی آن | آزمون شماره 27836

بار خدای را عزّ و جلّ بر روی زمین بندگانی‌اند که آشامندۀ شراب معرفت‌اند و مست از جام محبّت. هرچند که از حقیقت آن شراب در دنیا جز بویی نه و از حقیقت آن مستی جز نمایشی نه.

خواهنده هرگز چون خواسته نبود، رونده هرگز چون ربوده نبود، رونده مزدور است و ربوده مهمان. مزد مزدور، درخور مزدور و نزل مهمان درخور میزبان.

عشق گفت: من دیوانۀ جرعۀ ذوقم، برآرندۀ شعلۀ شوقم، زلف محبت را شانه‌ام، زرع مودّت را دانه‌ام. ای عقل تو کیستی؟ مؤدب راه و من مقرّب شاه.

به تجربت می‌توان دانست که رضا به قضا و حُسن مصابرت در قناعت اصل توانگری و عمده سروری است و سرمایه دوستی مُواسا با اصحاب.

الف، ب    

ب، ت         

الف، پ   

ب، پ

شکر ایزد را که چون او شد پدید / در خیالش جان، خیال خود بدید

ما همه چشمیم و تو نور ای صنم / چشم بد از روی تو دور ای صنم

شنیدم که نامش خدادوست بود / ملک سیرتی، آدمی‌پوست بود

هر روز دلم به زیر باری دگر است / در دیده من ز هجر کاری دگر است

لشکرکشی‌ها و فتوحات سلجوقیان / جمال‌الدّین عبدالرّزاق اصفهانی

گرایش شاهان در جلب عالمان و ادیبان به دربار / سنایی

لشکرکشی‌ها و فتوحات غزنویان / سنایی

توسعۀ مدارس و مراکز تعلیم / جمال‌الدّین عبدالرّزاق اصفهانی