شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس یکم: چشمه

نقش دستوری واژۀ مشخص شده در کدام بیت درست است؟

بدین دهر فریبنده چرا غرّه شدی (( خیره ))؟ ندانستی که بسیار است او را مکر و دستان‌ها؟ مسند

همی گوید به فعل خویش (( هر کس )) را ز ما دایم که من همچون تو، ای بیهوش، دیده‌ستم فراوان‌ها متمم

اگر بیدار و هشیاری و گوشَت سوی من داری بیاموزم تو را (( یک‌یک )) زبان چرخ و دوران‌ها مفعول

به تاریکی دهد مژده همیشه روشنائی‌مان که از دشوارها هرگز نباشد خالی (( آسان‌ها )) قید

مفهوم کدام بیت متفاوت است؟

معنی دولت سراپا صورت افتادگی است از تواضع سایة بال هما افتاده است

عشق می‌بازد سراپایم به نقش عجز خویش خاکساری‌هاست لازم بید مجنون مرا

گر سکندر زنده گردد از تواضع هر زمان با تو این گوید که جاهت را سکندر چاکر است

دیده تا دل فرش راه خاکساری کرده‌ایم از نفس تا موج مژگان بوریا افتاده است

در کدام بیت، معنی واژه مشخص شده نادرست آمده است؟

گشت یکی چشمه ز سنگی جدا غلغله‌زن، چهره‌نما، تیزپا (شور و غوغاکنان)

تویی رزّاق هر پیدا و پنهان تویی خلاق هر دانا و نادان (روزی دهنده)

به نام کردگار هفت افلاک که پیدا کرد آدم از کفی خاک (آسمان)

در بر من، ره چو به پایان برد از خجلی سر به گریبان برد (جَیب)

در همهٔ ابیات شاعر توصیه به «تواضع و فروتنی» دارد، به‌جز:

قطرهٔ باران که درافتد به خاک / زود بدمد بس گهر تابناک

کم خود گیر که انگشت‌نما می‌گردد / هرکه چون ماه در این حلقه کم خویش گرفت

به گردن فتد سرکش تندخوی / بلندیت باید بلندی مجوی

ندانستی ای کودک خودپسند / که مردان ز خدمت به جایی رسند

در کدام بیت آرایهٔ مجاز دیده می‌شود؟

یک نیمهٔ آن تویی به سرخی / یک نیم دگر منم چنین زرد

لبش مانندهٔ لعل است و مرجان است دندانش / سرشکم لعل و مرجان شد ز عشق لعل و مرجانش

در لعل لبش یافتم آن نکته که عمری / در عالم جان معنی آن می‌طلبیدم

در ازل داده‌ست ما را ساقی لعل لبت / جرعهٔ جامی که من مدهوش جامم هنوز

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس یکم: چشمه | آزمون شماره 20643