شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 17445

تیموریان تقریباً از نیمه اول قرن نهم تا اواخر قرن دهم در ایران حکومت کردند.

برخلاف گسترش هنرهایی چون مینیاتور، معماری و تذهیب، تاریخ‌نویسی ادامه نیافت.

معروف‌ترین شاعر این قرن، مثنوی‌هایی به پیروی از نظامی سرود که تحفه الاحرار یکی از آنهاست.

دولتشاه سمرقندی از نویسندگان این قرن است که در تذکرۀ دولتشاه، شرح احوال بیش از صد تن از مورّخان ایرانی را نوشته است.

بزرگانی چون نجم‌الدین کبری و کمال‌الدین اسماعیل در یورش ویرانگر مغول کشته شدند.

در اواخر دورۀ مغول، به دلیل برچیده شدن بساط حکومت آخرین خلیفۀ عباسی زبان رسمی و رایج عربی گسترش یافت.

وضعیت زبان و ادبیات فارسی در این دوره به دلیل وجود دربارهای ادب‌دوست و گرایش به تصوف و عرفان سامان یافت.

دوستداران فرهنگ و اخلاق به تصوف پناه بردند و به ادبیاتی روی آوردند که به مسائلی چون ترویج روحیۀ تساهل و تسامح و اعتقاد به دنیادوستی تکیه داشت.