شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - فلسفه 2

کدام مورد در توضیح مفهوم «اصالت» در بحث «اصالت وجود یا ماهیت» مناسب‌تر است؟

آنچه که قائم به چیز دیگری نیست.

مفهومی که دارای منشأ واقعی باشد.

چیزی که دارای نوعی مصداق باشد.

آن چه که واقعیت را تشکیل می‌دهد.

کدام مورد، درست است؟

در خارج از ذهن، واقعیتی هست که دو مفهوم وجود و ماهیت را به آن نسبت می‌دهیم.

اگر چیستی امری را در ذهن خود حاضر کنیم، به وجود آن پی می‌بریم.

هر چیزی که موجود باشد، لاجرم چیستی آن نیز معلوم و روشن است.

وجه مشترک همه‌ی ماهیات، وجود و هستی آن‌‌هاست.

ارسطو در کتاب مابعدالطبیعه و در اثبات وجود خدا می‌گوید:

هر جا بدی باشد، خوبی هم در کار است.

میان موجودات خوب و بدی وجود ندارد.

هرجا که بهتر وجود دارد، بهترینی نیز هست.

هرجا بهترینی باشد، بدترینی نیز هست.

در ارتباط با مصراع «چو بد کری مشو غافل ز آفات» کدام مطلب نادرست نیست؟

با قبول آن و سایر موارد مشابه می‌توان برای نظم جهان پشتوانه‌ی حسی دقیقی قائل شد.

برای فهم معلول یک پدیده به سراغ عوامل متناسب با آن می‌رویم.

یکی از مصادیق اصل سنخیت است که برای درک موارد مشابه آن بی‌نیاز از تجربه نیستیم.

همه‌ی انسان - به‌جز فلاسفه‌ی تجربه‌گرا - به طور طبیعی آن‌‌را قبول دارند.

درباره‌ی بحث فیلسوفان مسیحی و مسلمان در مورد خداوند نمی‌توان گفت .......

برخی از آن‌ها معتقد بودند در صورتی زندگی انسان معنادار می‌شود که از پشتوانه‌ی قبول خداوند برخوردار باشد.

برخی از فیلسوفان مسیحی با روش فلسفی یعنی براساس قواعد فلسفی و استدلال عقلی به اثبات وجود خداوند پرداخته‌اند.

فیلسوفان مسلمان نتایج تفکر خود درباره‌ی خداوند را در کتب فلسفی خویش به صورت استدلالی عرضه داشته‌اند.

همگی برهان‌هایشان بر وجود خدا صرفاً مبتنی بر برهان نظم یا علیت یا وجوب و امکان بوده است.

شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - فلسفه 2 | آزمون شماره 14463