شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 15947

بشنو از نی

عنکبوتی

گوش دارد

ساربان

قوّت شاعری من سحر از فرط ملال : قو وَ تِ شا/ عِ رِیِ من/ سَحَر از / فَر طِ مَ لال

الغیاث از جور خوبان الغیاث: ال غِ یا ثز/ جُو رِ خو با/ نل غِ یاث

به طاعت قرب ایزد می‌توان یافت: بِ طا عت/ قر بِ ای زد/ می تَ وان/ یافت

برو زاهدا خرده بر ما مگیر: بُ رُ زا ه_ ِ / دا خر دِ بر / ما مَ گیر

به‌جز هندوی زلفش هیچ‌کس نیست / که برخوردار شد از روی فرّخ

تو گر خواهی که جاویدان جهان یک‌سر بیارایی / صبا را گو که بردارد زمانی بُرقع (= رویْ‌پوش) از رویت

بده تا بگویم به آواز نی / که جمشید کی بود و کاووس کِی

گفتم گره نگشوده‌ام زان طرّه تا من بوده‌ام / گفتا منش فرموده‌ام تا با تو طرّاری کند

نه بر مژگان من اشکی نه بر لب های من آهی: نَ بَر مُژ گا/ نِ مَن اَش کی/ نَ بَر لَب / ها یِ مَن آ هی

همچو موجم یک نفس آرام نیست: هَم چُ  مو / جَم یِک نَ/ فس آ رام/  نیست

نوش دارویی ز لعلش خواست دل: نو ش دا رو/ یی زِ لَع لَش/ خاست دل

برو شکر یزدان کن ای تنگ دست: بُ رو شُک رِ/ یَز دان کُ نِی/ تن گ دَست