شرکت در آزمون آنلاین جامعه‌شناسی 1 - درس هفتم: ارزیابی جهان‌های اجتماعی | آزمون شماره 14323

 آرمان های جهان اجتماعی در کنش ها متبلور می شود.
 

به اهداف و ارزش های مشترکی که اعضای یک جهان اجتماعی بدان رسیده اند، می گویند.
 

آرمان ها و قلمروی آرمانی همان ارزش های جهان اجتماعی است.
 

آرمان اجتماعی تصور اعضای جهان اجتماعی از وضعیت مطلوب است.
 

شیطان‌پرستی و تقدیس حیوانات بخش‌هایی از جهان‌های اجتماعی مختلف هستند که به لحاظ علمی قابل دفاع نیستند و براساس خرافات شکل گرفته‌اند. این بخش‌ها که مطابق فطرت انسان نیستند باطل می‌باشند.

جهان‌های اجتماعی که علم را به دانش تجربی محدود می‌کنند و تنها عقل و وحی را به عنوان دو روش علمی برای شناخت عقاید و ارزش‌ها معتبر می‌دانند، می‌توانند درباره حق یا باطل بودن عقاید و آرمان‌ها سخن بگویند.

واقعیت‌های هر جهان اجتماعی را می‌توان در پرتو هنجارها و ارزش‌های آن ارزیابی کرد.

عمل کردن مردم براساس عقاید و هنجارهای خود، باعث از بین رفتن فاصله میان قلمرو واقعی و آرمانی جهان اجتماعی می‌شود.

جوامع مختلف اگر هنجارها و اعمال خود را نیز براساس ارزش‌ها و عقاید سامان دهند، آن‌ها را به قلمرو واقعی وارد نموده‌اند.

 مقایسه و ارزیابی فرهنگ‌ها و داوری عقلانی و علمی آن‌ها کاری ناممکن است و هر فرهنگی با توجه به معیارهای خودش مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.

حق و باطل بودن عقاید، ارزش‌ها، هنجارها و کنش‌‌ها، براساس آگاهی یا جهل، توجه یا بی‌توجهی مردم جهان‌های اجتماعی مختلف نسبت به آن‌ها تعیین نمی‌شود.

 جوامع مختلف، با ایمان به عقاید و ارزش‌های حقیقی، آن‌ها را به قلمرو آرمانی خود وارد نمی‌کنند.

این ارزش‌ها و عقاید در فرهنگ عمومی و آرمانی جوامع تحقق می‌یابند و ما قادر به شناسایی بودن یا نبودن آن‌ها نیستیم و برای داوری در مورد درست یا نادرست بودن آن‌ها راهی نداریم.

پدیده‌های اجتماعی هستند که در فرهنگ عمومی و واقعی جوامع انسانی پدید می‌آیند و ما می‌توانیم بودن یا نبودن آن‌ها را بشناسیم و درباره حق و باطل بودن آن‌ها قضاوت کنیم.

 پدیده‌هایی هستند که صرفاً در قلمرو آرمانی یا واقعی جوامع انسانی پدید می‌آیند و ما فقط می‌توانیم بودن یا نبودن این ارزش‌ها و پیامدهای اجتماعی و تاریخی آن‌ها را بشناسیم اما برای داوری درباره درست و غلط بودن آن‌ها راهی نداریم.

 آن‌ها هم ارزش‌های تاریخی و هم فرهنگی هستند که در فرهنگ عمومی و آرمانی جوامع پدید می‌آیند و ما می‌توانیم بودن یا نبودن آن‌ها را بشناسیم اما قادر به داوری در مورد حق یا باطل بودن آن‌ها نیستیم.