شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 31575

سجده نتوان کرد بر آب حیات/ تا نیابم زین تن خاکی نجات

عاشقان سر نهند در شب تار/ تو بر آنی که چون بری دستار

گفت خوبان چو پرده برگیرند/ عاشقان پیششان چنین میرند

صدفوار گوهرشناسان راز/ دهان جز به لؤلؤ نکردند باز

ای نور ما ای سور ما ای دولت منصور ما / جوشی بنه در شور ما تا می ‌شود انگور ما

نوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح تویی / سینه مشروح تویی بر در اسرار مرا

به یاد لعل تو و چشم مست میگونت / ز جام غم می لعلی که می خورم خون است

بیایید بیایید که گلزار دمیده ست / بیایید بیایید که دلدار رسیده ست

در خیمه تن که سایبانی است تو را / هان تکیه مکن که چارمیخش سست است

ساقی غم فردای حریفان چه خوری / پیش آر پیاله را که شب می‌گذرد

تو زر نه‌ای ای غافل نادان که تو را / در خاک نهند و باز بیرون آرند

گر ابر چو آب، خاک را بردارد / تا حشر همه خون عزیزان بارد

خاربُن فکر می‌کرد ترس شتر از خارهای اوست.

ترس شتر از مار بود نه از خار.

خاربن مار را ترسناک‌تر از خار می‌دانست.

حلقه شدن مار به دور خاربن دلیلی بود برای نخوردن خار از سوی شتر.