شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 4490

به عشق مستی و رسوایی‌ام خوش است از آنک / نکو نباشد با عشق زهد ورزیدن

برو ای عقل نگو عشق چرا کرد چنین / پادشاه است و بر او چون و چرایی نرسد

سوار عقل که باشد که پشت ننماید / در آن مقام که سلطان عشق روی نمود

ماجرای عقل پرسیدم ز عشق / گفت معزول است و فرمانیش نیست

نظامی نیست دنیا را دلا از عهد او مگسل / منه بر کار دنیا دل که دنیا بی‌ثبات آمد (بی‌اعتباری دنیا)

وان میسّر شود به کوشش و رنج / که قضا بخشد و قَدَر خواهد (اعتقاد به قضا و قدر)

دل، آینه صورت غیب است ولیکن / شرط است که بر آینه زنگار نباشد (توجه به صفا و پالایش درون)

کار ما عشق است و آن‌گه عقل سعیی می‌کند / عقل را باری چه کار اندر میان ما مپرس (برتری عقل بر عشق)

ستایش زهد ریایی و وعظ و اندرز در شعر

مقام معشوق اندک‌اندک متعالی می‌گردد تا آنجا که گاه با معبود یکی می‌شود.

برخی اندیشه‌ها، از جمله بی‌اعتباری دنیا رواج بیشتری می‌یابد.

توجه به صفا و پالایش درون