شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10380

قانع از رزق پریشان با دل صد پاره شو/ روزی آماده می خواهی برو غمخوار شو

گرچه از آتش زبانی شمع این نه محفلم / نیست رزقی جز سر انگشت پشیمانی مرا

دخل و خرج خویش را چون مه برابر هر که کرد/کم نگردد روزی اش هرگز ز خوان آفتاب

دست بیعت با توکّل داده‌ام روز ازل / از برای رزق کوشیدن نمی‌آید ز من

زمین لگد خورد از گاو و خر به علت آن / که ساکن است نه مانند آسمان دوّار

 دشمن طاووس آمد پرّ او / ای بسا شه را بکشته فر او

گفت من آن آهوم کز ناف من / ریخت آن صیّاد، خون صاف من

تو آسوده بر لشکر مانده من/ که نادان ستم کرد بر خویشتن

گرد همه بوستان بگشتیم / بر هیچ درخت از این ثمر نیست

تا مصوّر گشت در چشمم خیال روی دوست / چشم خودبینی ندارم روی خودرأییم نیست

از قفا سیر نگشتم منِ بدبخت هنوز / می‌روم وز سر حسرت به قفا می‌نگرم

پیری و جوانی پی‌ هم چون شب و روزند / ما شب شد و روز آمد و بیدار نگشتیم