شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

نوع ادبی نوشته‌شده در مقابل کدام بیت نادرست است؟

برو شیر درّنده باش ای دغل/ مینداز خود را چو روباه شل (تعلیمی)

به سوزی ده کلامم را روایی/ کز آن گرمی کند آتش گدایی (عرفانی)

آیینه نگاهت پیوند صبح و ساحل/ لبخند‌ گاه‌گاهت صبح ستاره‌باران (غنایی)

ماند قد من و تو، این تیر و این کمان را/ تیر این‌چنین فتاده دور از کمان ندیدم (حماسی)

در کدام عبارت، «را» در معنی «برای» به کار نرفته است؟

[خردمند] هرکار که مانند آن بر خویشتن نپسندد در حقّ دیگران روا ندارد، که لاشک هر کرداری را پاداشی است و چون مهلت برسید و وقت فراز آمد، هر آینه دیدنی باشد.

گفت: تو را غمناک می‌بینم. گفت: چگونه غمناک نباشم، که مادت معیشت من آن بود که هر روز یگان دوگان ماهی می‌گرفتمی.

من غرض خویش تا این غایت بر تو پوشیده داشتم و عاقل را اشارتی کفایت باشد.

بباید دانست که ایزد تعالی هرکار را سببی نهاده است و هر سبب را علتی.

کدام گزینه با عبارت «آدمی، شریف‌ترِ خلایق است.» متناسب است؟

دوم جوهرند چراغ جهان مه و خورشید / که کار روز و شب از سیرشان به سامان است

به قدر جود تو در نیست در خزاین تو / اگر چه بیش‌تر از قطره‌های باران است

بر آستان تو دایم گدا ز کثرت زر / چو گل جدیدلباس و دریده‌دامان است

ز نوع نوع خلایق جهان پر است ولی / یکی که اشرف خلق خداست انسان است

مهم‌ترین موضوع و محتوای سرودهٔ زیر، با توجه به قلمرو فکری شاعر، کدام است؟

«آب را گل نکنیم / در فرو دست انگار کفتری می‌خورد آب / یا که در بیشهٔ دور سیره‌ای پر می‌شوید / آب را گل نکنیم: شاید این آب روان می‌رود پای سپیداری تا فرو شوید اندوه دلی ...»

توجه به سلامت و سعادت انسان‌ها

مراقبت از منابع آب‌های زیرزمینی

توجه به حال فقرا و نیازمندان

مراقبت از محیط‌زیست و ایجاد نشاط

ابیاتِ زیر با کدام بیت، قرابت مفهومی دارد؟

«نهنگی بچه‌ی خود را چه خوش گفت / به دین ما حرام آمد کرانه

به موج آویز و از ساحل بپرهیز / همه دریاست ما را آشیانه»

گر موج‌خیز حادثه سر بر فلک زند / عارف به آب تر نکند رخت و پخت خویش

موجیم که آسودگی ما عدم ماست / ما زنده از آنیم که آرام نگیریم

صائب از فرد روان باش که چون موج سراب / رو به دریای عدم می‌برد این قالب‌ها

تو سعی کن که به روشندلان رسی صائب / که سیل واصل دریا چو شد زلال شود