شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه

قافیه در همه ابیات درست است؛ به‌جز:

از همه باشد به حقیقت گزیر/ از تو نباشد که نداری نظیر

ای خنده تو راهزن کاروان قند/ ما نیش عشق خورده و لعل تو نوشخند

گر چه آتش نیز هم جسمانی است/ نه ز روح است و نه از روحانی است

تو آنچ از تو سزد گفتی و کردی/ غم جان من بیچاره خوردی

چند بیت از ابیات زیر، دو قافیۀ پایانی دارند؟

الف) یک قفل زدم بر دل و پیمانه شکستم / ساقی نظر انداخت به میخانه نشستم

ب) درین محنت سرای بی مواسا / به نعمت‌های خویشم کن شناسا

پ) خدایی کافرینش در سجودش / گواهی مطلق آمد بر وجودش

ت) جان من سهل است جان جانم اوست / دردمند و خسته‌ام درمانم اوست

ث) به ما زان منّت هستی نه آمد/ که هست و هستی و هستی ده آمد

یک

دو

سه

چهار

کدام بیت «ذوقافیتین» است؟

سرّ سخن دوست نمی‌یارم گفت / درّی است گرانبها نمی‌یارم سفت

دل از نظر تو جاودانی گردد / غم با الم تو شادمانی گردد

گویند که محتسب گمانی ببرد / وین پرده‌ی تو پیش جهانی بدرد

ای در تو عیان‌ها و نهان‌ها همه هیچ / پندار یقین‌ها و گمان‌ها همه هیچ

قاعده‌ی قافیه در کدام بیت متفاوت است؟

تـو بـدان نـور نـجـس غرّه مباش چون نه‌ای خورشید جز ذرّه مباش

گـر رجـا وخوف نه در پی بدی پـس شـمـا را کـار با من کی بدی

هـر که او گستاخ این درگه شود عـذر خـواهـد بـاز چـون آگه شود

هـر که در خلوت سرای او شود ذرّه ذّره آشــــنــــای او شــــود

در همهٔ ابیات «ردیف» یافت می‌شود، به‌جز:

ابلهی دید اشتری به چرا / گفت نقشت همه کژ است چرا

ستیز فلک بیخ و بارش بکند / سم اسب دشمن دیارش بکند

مبادا که بر یکدگر سرکشند / به پیکار شمشیر کین برکشند

بداندیش مردم به‌جز بد ندید / بیفتاد و عاجزتر از خود ندید

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27718