شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 29171

از او آن صفت می‌زاید و از من این صورت می‌آید

صاحب دنیا به عین عنایت حق ملحوظ است و به حلال از حرام محفوظ.

در ایام طفولیت متعبد و شب‌خیز بودم و مولع زهد و پرهیز.

داشتن گنج نهایت است و در راه درست دادنش غایت.

محبّت را غایت نیست؛ از بهر آن‌که محبوب را نهایت نیست.

ظالمی را حکایت کنند که هیزم درویشان خریدی به حَیف و توانگری را دادی به طرح.

الهی! به یاد و شناخت تو شادانیم و به نام و یافت تو ناتوانیم.

صیّاد بی‌روزی، ماهی در دجله نگیرد و ماهی بی‌اجل در خشک نمیرد.

امثال و شعر و حکایت درج کردیم و برخی از عمر گران‌مایه خرج.

سرهنگ‌زاده ای دیدم که عقل و کیاستی و فهم و فراستی زایدالوصف داشت.

دست تطاول به مال رعیت دراز کرده بود و جور و اذیّت آغاز نهاده.

اسبم در این واقعه بی جو بود و نمد زین به گرو.

نه از نقش‌های صورت نه از صاف و نه از کدورت         نه از ماضی و نه حالی نه از زهد نه از مراتب

عقلم برفت از جا باقیش را تو فرما                                          ای از درت نرفته کس ناامید و غایب

درکش رمیدگان را محنت رسیدگان را                             زان جذبه‌های جانی ای جذبه تو غالب

آن روز پر عجایب وان محشر قیامت                                گشته است پیش حسنت مستغرق عجایب