شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20525

  بس عابد را که سرو بالای تو کشت                          بس زاهد را که قدر والای تو کش_ت

  به سعی ظلم کی رفع مظالم می‌شود بیدل                          به آب و خنجر و شمشیر نتوان کشت آتش را 

غیرت نگذارد که بگویم که مرا کشت                          تا خلق ندانند که معشوقه چه نام است

گفتم غمت مرا کشت گفتا چه زهره دارد                           غم این قدر نداند کآخر تو یار مایی

نوبهار آرد به امداد من بیمار گل                                                                      تا به جای رنگ ‌گردانم به‌ گرد یار گل

تا نفس باقیست باید خصم راحت بود و بس                                                          هم ز بوی خویش دارد در گریبان خار گل

رنگ بو نامحرم فیض بهار نیستی است                                                              خاک راهی باش و از هر نقش پا بردار گل

گر ز اسرار بهار عشق بویی برده‌ای                                                                 غیر داغ و زخم و اشک و آبله مشمار گل