شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8272

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/ نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

مرد حلوایی نظر کردش به زر/ گفت ای جان پدر! حلوا مخور

سیل ملامت رسید، کوه غم از جا ببرد/ صبح قیامت دمید ، وین شب هجران نرفت

بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید/ روی میمون تو دیدن در دولت بگشاید

چو نی ز حرص کمر بسته می‌دمند از خاک / چه بندها که ندارد وجود ازین مردم

خطر در آب زیرکاه بیش از بحر می‌باشد / من از همواری این خلق ناهموار می‌ترسم

زمین شور کند تلخ آب شیرین را / ببر علاقه پیوند زود از این مردم 

ز خال عنبرین افزون ز زلف یار می‌ترسم / همه از مار و من از مهره این مار می‌ترسم