شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8759

محمد،استاد زبان فارسی است 

کدخدا،از دوستان پدر منئبود

دکتر محمدی برای معالجه وارد روستا شد 

سرزمین ایران،سالها تاخت و تاز شد 

امید خلق به درگاه او روا گردد/که خسروی را قبله است و ملک را محراب 

حاجت گه جملۀ جهان اوست/محراب زمین و آسمان اوست 

ز بس که ز تو فغان می کنم به هر محراب/ ز سوز سینه چو آتشکده ست محرابم 

حاجت به جز محراب حق چه جویی ای فقیه/که محراب است این دیگر نباید جست محرابی 

ببینی تو فردا سنان مرا / همان گرده کرده عنان مرا (دید)
 

بگویم تا بداند دشمن و دوست / که من مستی و مستوری نداند (دانست)
 

به پیش غیر چه پرسی ز حال پنهانم / که رازگوی دل من همین نگاه من است (پرس)
 

گرت در آینه سیمای خویش دل ببرد / چو من شوی و به درمان خویش درمانی (برد)
 

فارغ از سودم و زیان چو عدم / طُرفه بی‌سود و بی‌زیان که منم

دوستان را به گاه سود و زیان / بتوان دید و آزمود توان

در بند سود خویشی و اندر زیان ما / کس زین نکرد سود زیان می‌کنی مکن

دریغ و درد که تا این زمان ندانستم / که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق